Na wstępie kilka słów poświęcić wypada nazewnictwu. Instalacja służąca wymianie ciepła pomiędzy powierzchnią ziemi a górotworem, do wykonania której wymagany jest otwór wiertniczy w języku angielskim nazwana jest borehole heat exchanger (BHE, borehole=otwór, heat=ciepło, exchanger=wymiennik - w Europie, np. Signorelli i in. 2004) lub vertical heat exchanger (VHE, vertical=pionowy - w Ameryce, np. Lund 1989), a w języku niemieckim Erdwärmesonde (Erd=ziemia, Wärme=ciepło, Sonde=otwór, np. A. Hagedorn 2009). Najbardziej trafnym tłumaczeniem na język polski wydaje się określenie „otworowy wymiennik ciepła” lub krócej „wymiennik otworowy”. Autorzy będąc w zgodzie z obcojęzycznymi określeniami, w niniejszej jak też w innych publikacjach stosują taką nomenklaturę (np. Gonet i Śliwa 2008).
Otworowe wymienniki ciepła są wykorzystywane między innymi jako jeden ze sposobów realizacji niskotemperaturowego źródła w obiegu parownika pomp ciepła. Dla większych instalacji grzewczo-chłodniczych bazujących na otworowych wymiennikach ciepła wykonywane powinny być badania terenowe. Ich zadaniem jest otrzymanie podstawowych danych do obliczeń projektowych.

W zależności od stopnia niepewności rozpoznania litostratygraficznego oraz na podstawie wielkości projektu (mocy grzewczej/chłodniczej i rocznego zapotrzebowania na energię) wymagane są wstępne wiercenia próbne. Na etapie przedprojektowym powinno się wykonywać badania umożliwiające rozpoznanie warunków hydrogeologicznych. Tym samym można zdecydować o formie wykorzystania górotworu dla układu grzewczo-klimatyzacyjnego (wykorzystanie wód podziemnych i/lub wymienników otworowych).
Wykonanie pojedynczego badawczego wymiennika otworowego jest opłacalną inwestycją, ponieważ końcowy projekt oparty zostaje na wynikach badań, bez zbyt dużego marginesu bezpieczeństwa (przewymiarowania ujęcia energii niskotemperaturowej z górotworu w postaci zbyt dużej liczby otworów). Dla systemu otworowych wymienników ciepła test reakcji termicznej (TRT) jest wykonywany, aby określić cieplne przewodnictwo górotworu. W przypadku rozpoznawania możliwości wykorzystania wód podziemnych należy wykonać standardowe testy hydrogeologiczne.
Znając parametry górotworu i zapotrzebowanie odbiorcy na energię dla ogrzewania i chłodzenia można rozpocząć obliczenia projektowe. Informacje określające zapotrzebowanie budynku na energię też muszą odpowiadać pewnym minimalnym wymaganiom. Dla małych projektów czasem wystarczą tylko informacje dotyczące maksymalnego obciążenia dla ogrzewania i chłodzenia budynku (moc grzewcza i chłodnicza). Ponieważ górotwór w przeciwieństwie do dostaw tradycyjnych paliw posiada ograniczoną ilość ciepła i zimna, którą może zaoferować w danym okresie (moc grzewcza pojedynczego wymiennika otworowego), należy brać także pod uwagę roczny rozkład obciążeń.
Do najistotniejszych parametrów charakteryzujących górotwór i wymienniki otworowe, które determinują liczbę niezbędnych otworów dla zapewnienia odpowiedniego zasilania pomp ciepła w energię niskotemperaturową, należą:
Test reakcji termicznej polega na uruchomieniu cyrkulacji nośnika ciepła oraz dostarczaniu do układu (lub odbieraniu) stałej porcji energii cieplnej. W układzie takim mierzone muszą być zmiany temperatury zasilania i powrotu nośnika ciepła z wymiennika otworowego, w którym doprowadzone (odebrane) ciepło wymieniane jest z górotworem.
Od strony teoretycznej test bazuje na modelu źródła liniowego. Pole temperatury T jako funkcja czasu t i promienia r wraz ze stałą mocą cieplną q została opisana przez kilku autorów (Eklöf i Gehlin, 1996, Austin, 1998 i in.).
Drogą do interpretacji danych testu reakcji termicznej jest wykreślenie zależności temperatury nośnika ciepła względem logarytmu czasu ln(t). Wykres takiej zależności przybiera wtedy charakter liniowy, a nachylenie prostej k może zostać użyte do oceny efektywnego przewodnictwa cieplnego za pomocą wzoru... (...)
Literatura:
Praca zrealizowana w ramach umowy nr 17.17.190.385 ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Prof. dr hab. inż. Andrzej Gonet, Dr inż. Tomasz Śliwa, Katedra Wiertnictwa i Geoinżynierii AGH, WWNiG, Kraków
Cały artykuł - GLOBEnergia 1/2010